🕊️ Nie bój się — Bóg chce, aby twoje błogosławieństwo docierało także do innych

Bóg dał Izraelowi to przykazanie nie dlatego, że chciał niepełnych zbiorów, lecz dlatego, że troszczył się o ubogich, wdowy, sieroty i cudzoziemców. To, co pozostawało na obrzeżach pola lub po zakończeniu żniw, było przeznaczone dla tych, którzy sami niczego nie posiadali. Boży lud miał nauczyć się dzielić z innymi błogosławieństwem, które otrzymał.

To przykazanie objawia serce Boga. On myśli nie tylko o tym, kto ma wiele, lecz także o tym, kto cierpi niedostatek. Jednocześnie pokazuje ono, że Bóg chciał obdarzyć potrzebujących godnością. Nie mieli jedynie otrzymywać jałmużny, lecz sami mogli pójść na pole i zbierać pozostawione kłosy. W ten sposób Bóg połączył miłosierdzie z osobistą odpowiedzialnością.

📖 Rut 2,2–3
„Rut Moabitka powiedziała do Noemi: Pozwól mi pójść na pole i zbierać kłosy za tym, w którego oczach znajdę łaskę. … Poszła więc i zbierała kłosy na polu za żniwiarzami.”

My również możemy uczyć się z tego przykazania. Bóg nie błogosławi nas tylko dla nas samych. Czy chodzi o czas, pieniądze, zdolności czy słowa zachęty — On pragnie, aby przez nasze życie także inni ludzie mogli doświadczyć Jego błogosławieństwa. Chrześcijanin nie powinien pytać jedynie: „Co mogę zachować?”, ale także: „Komu mogę dzisiaj przekazać coś z tego, co Bóg mi powierzył?”

Jezus pokazał nam dokładnie takie serce. Nie dał tylko części siebie — oddał samego siebie, abyśmy mieli życie.

📖 Dzieje Apostolskie 20,35
„Sam Pan Jezus powiedział: Więcej szczęścia jest w dawaniu niż w braniu.”

Kiedy żyjemy z otwartymi dłońmi, pokazujemy coś z natury naszego niebiańskiego Ojca. Jego błogosławieństwo nigdy nie miało zatrzymać się na nas, lecz przepływać przez nas do innych.

🙌 Dlatego: Nie bój się — Bóg błogosławi cię nie tylko po to, aby cię zaopatrywać, lecz także po to, abyś stał się błogosławieństwem dla innych.